Copyright 2019 - zoveelmeer

Logees

 

Een paar weken geleden kreeg ik een wat vreemd verzoek. Iemand had op mijn meelwormenadvertentie op Marktplaats gereageerd. Ze vertelde dat ze kort geleden begonnen was met haar eigen meelwormenkweek. Ze kocht altijd meelwormen voor de buitenvogels en omdat ze best duur zijn, leek het haar een goed idee om zelf meelwormen te kweken. Tot zover klonk alles nog normaal.

In de volgende alinea vertelde ze me dat ze binnenkort met vakantie ging en dat ze al wel opvang had voor de katten en dat de hond mee ging op vakantie. Ze zocht alleen nog iemand die op haar meelwormen wilde passen. Mmm, ik had serieus het idee dat ik in de zeik werd genomen. Ook de ondertekening met de naam "Loesje" hielp niet mee aan de geloofwaardigheid van het verhaal. Omdat ik haar tekst in een tekstvlak op Marktplaats las, leek het bericht ook nog eens verdacht veel op zo'n poster die je vroeger regelmatig op de gekste plaatsen tegenkwam. Zeg nou zelf: als je de onderstaande ondertekening leest, ga je toch vanzelf twijfelen.

Aan de ene kant wilde ik niet reageren. Aan de andere kant vond ik het wel grappig en was ik wel nieuwsgierig wie zo'n reactie zou achterlaten. Als het serieus was, leek het me best leuk om een paar weken op haar meelwormen te passen en om over de hobby te kletsen. Je komt als meelwormenkweker soms de leukste mensen tegen. Mensen die dingen doen waar de meeste anderen nog nooit over nagedacht hebben. Mensen met leuke hobby's en mensen met vreemde hobby's. Ik was wel benieuwd. Als het spul allemaal niet teveel ruimte in zou nemen, dan zou ik het helemaal niet erg vinden om op de beestjes te passen. Ik heb nog wel één van mijn oude kastjes beschikbaar waar ik een paar bakken in kwijt kan.

Vanwege mijn nieuwsgierigheid heb ik toch gereageerd en inmiddels staan er twee bakken met meelwormen. Het begon met drie bakken maar dat veranderde snel. Loesje, eigenlijk Marloes, pakte een van de bakken aan het deksel beet en voor ze het wist, viel de bak op de grond en kropen al haar babymeelwormpjes over de garagevloer. Dat terwijl me ze een paar minuten daarvoor had verteld hoe trots ze was, dat haar babymeelwormpjes uit waren gekomen. En dat ze ze, zooo leuk vond. Dan kom ik ook nog eens met een lomp stoffer-en-blik en als ze nog niet half opgeveegd zijn, wil ik al de stofzuiger pakken. Haha, ik had nog niet helemaal door dat ik een heel ander gevoel had bij een paar honderd babymeelwormen die in de stofzuiger verdwijnen dan zij moest hebben.

We hebben nog lang nagepraat en ik vond het erg gezellig. Ik heb een beetje laten zien hoe ik mijn meelwormen kweek en wat ik ze te eten geef en dat is heel anders dan zij het doet. Haar bakken zijn gevuld met grove havermoutvlokken, eierdoosjes en stukjes fruit. Het is duidelijk dat zij gezellige hokjes voor de torren en de wormen heeft gemaakt met genoeg ruimte om te klimmen, te verstoppen en te spelen. In dat licht zijn mijn meelwormen meer vergelijkbaar met plofkippen. De andere kant is dat we allebei met een heel ander doel kweken.

 

 

 

 

f t g m