Copyright 2019 - zoveelmeer

Bedrijfswagen

Na een paar maanden aanrommelen in mijn eigen auto is het nu tijd voor een bedrijfsauto. Ik zette de bakken meelwormen vaak op de achterbank neer. Het nadeel daarvan was dat ze dan schuin naar achteren geheld stonden, waardoor de wormen uit de bakken dreigden te klimmen. Ik moest dan tijdens het rijden steeds over mijn schouder naar achteren grijpen en de bakken schudden. Vaak kon ik korting krijgen als ik grotere hoeveelheden voer tegelijk zou kopen. Ik had alleen niet genoeg ruimte in de auto om het mee te nemen. Tijd dus voor een bedrijfsauto.

Nu is het met mijn omzet niet echt haalbaar om een auto op de zaak te zetten. De kosten voor de auto zijn erg moeilijk terug te verdienen. Zeker als je de auto ook privé wilt rijden want dan moet je bijtelling betalen en dat is een percentage van de nieuwwaarde van de auto. Er was alleen één uitzondering die het wel mogelijk zou kunnen maken. Bij een auto die ouder is dan 15 jaar, hoef je namelijk niet de nieuwwaarde van de auto te rekenen voor de bijtelling maar mag je de dagwaarde van de auto gebruiken. Van die mogelijkheid heb ik dan ook gebruikgemaakt. Op dit moment ben ik dan ook de trotse eigenaar van een Citroen Berlingo uit het jaar 2000.

De zoektocht naar de auto was niet gemakkelijk. Er staan best veel van deze auto's te koop maar het zijn allemaal oude beestjes en het risico dat er wat mee is, is daarom best groot. Op zo'n oude auto krijg je natuurlijk geen BOVAG-garantie. Sterker nog: de meeste BOVAG-leden willen dit soort oude auto's helemaal niet verkopen. Vandaar dat ik online ben gaan zoeken en via gaspedaal.nl en marktplaats.nl heb ik heel wat van deze autootjes bekeken en het was allemaal rommel of ze waren veel te duur. Totdat ik uiteindelijk in slaagde bij autobedrijf Roode in Woerden. Daar stond een auto met alleen een paar kleine deukjes en wat verfsporen op de achterdeuren. De krap 200.000 kilometer op de teller gaf me ook nog eens het vertrouwen dat ik er nog een paar jaar mee zou kunnen sturen.

De verkoper ging mee met de proefrit en omdat ik wilde weten wat de auto kon, heb ik overal hard doorgereden en nam ik de rotondes op de maximale snelheid waarmee ik ze durfde te nemen. Ik zag dat de verkoper daar niet heel erg van gecharmeerd was en hij noemde mij een "vlotte rijder". Waarschijnlijk was hij blij dat we weer terug waren bij de garage. Ik vond de man wat opdringerig overkomen maar ik had er wel vertrouwen in dat hij me een goede auto ging verkopen. Hij nam in elk geval genoeg tijd voor me, ook al ging het maar om een auto van net over de 1000 euro en dat kun je niet van elke garage zeggen.

 

 

 

f t g m